Galeria zdjęć

Willa Hamry:  położona jest na słonecznej polanie z pięknym widokiem na panoramę Tatr. Usytuowana w zacisznym rejonie Poronina, z dala od głównych dróg, w pobliżu lasu stanowi idealne miejsce startowe na wyprawy dla miłośników zimowego szaleństwa.

Apartament: duży rodzinny apartament dla 7 - 8 osób składający się z 3  pokoi oraz dużej łazienki. Każdy pokój posiada łazienkę.  Każdy z pokoi wyposażony jest w telewizor LCD wraz z odtwarzaczem DVD.

Wyżywienie: Pobyt bez wyżywienia.

Do dyspozycji gości: w pełni wyposażona, funkcjonalna kuchnia wraz z jadalnią oraz sala wypoczynkową z kominkiem, ogólnodostępny komputer i Internet, bezprzewodowy Internet na terenie całego obiektu, parking.

Uwaga:
Bal sylwestrowy za dodatkową opłatą 300 zł.

Cena zawiera:
- zakwaterowanie
- butelka szampana na pokój
- kulig z pochodniami i ogniskiem

Cena nie zawiera:
- taksa klimatyczna płatna na miejscu ok. 2 zł osoba/doba
- ubezpieczenie NNW - 25zł/osoba/pobyt

             

Zakopane narty w Polsce

Zimowa stolica Polski.

Historia

Zakopane wzięło swa nazwę istotnie od słowa "za kopane", oznaczającego teren wykarczowany pod polanę, toteż jako pierwsze pojawiły się tu sezonowe osady, które z pasm stworzyły zalążek wsi. Początkowo Zakopane było tzw. królewszczyzną, lecz w wyniku pierwszego zaboru w 1772 roku zostało zagarnięte przez cesarsko-królewski skarb austriacki.

Z czasem ziemie te podobnie jak pozostałe tereny Podhala zostały sprzedane. Dobra zakopiańskie wraz z częścią Tatr nabyła węgierska rodzina Homolacsów w 1824 roku. Za ich panowania rozwijały się właściwie tylko Kuźnice, gdzie przetapiano wydobywaną w Tatrach rudę żelaza, z tą też działalnością wiąże się pierwsza poważna destrukcja tatrzańskiej przyrody, której srogo sprzeciwiało się powstałe w 1873 roku Towarzystwo Tatrzańskie.

Jego współzałożycielem był Tytus Chałubiński - lekarz, przyrodnik i pionier taternictwa, aktywnie promujący Zakopane, który, jako że rozpropagował Zakopane, został z czasem uznany za odkrywcę Zakopanego. Nieco później Zakopane stało się uzdrowiskiem, na rozwój którego niemały wpływ miała kolej, która została tu doprowadzona już w 1899 roku.

Na początku XX w. Zakopane urosło do rangi intelektualnej stolicy Polski, bowiem właśnie tutaj na fali szerokiej autonomii galicyjskiej wolno było jawnie działać na rzecz niepodległości, co surowo zabronione było w pozostałych zaborach. W latach międzywojennych w Zakopanem rozpoczęła się moda na narciarstwo, toteż w tym celu zbudowano kolej linową na Kasprowy Wierch oraz skocznię pod Krokwią, na której dwukrotnie (w 1929 i w 1939 roku) odbyły się Narciarskie Mistrzostwa Świata FIS. W 1933 roku Zakopane otrzymało prawa miejskie.

W latach okupacji w hotelu "Palace" mieściła się placówka Gestapo, skąd kierowano akcją "Goralenvolk", mającej na celu pozyskanie górali dla III Rzeszy jako ludności wywodzącej się z etosu germańskiego. Antidotum na taką politykę Niemców i współpracujących z nimi góralskich kolaborantów była stworzona przez górali Konfederacja Tatrzańska.

Po wojnie Zakopane stało się popularnym ośrodkiem masowych wczasów pracowniczych, zaś obecnie nastawione jest przede wszystkim na obsługę rzeszy indywidualnych turystów, którzy przez cały rok tłumnie odwiedzają popularny podtatrzański kurort.

Zabytki

Zakopane to prawdziwa kopalnia zabytków, zwłaszcza tych, które zostały wykonane z drewna. Najlepiej rozpocząć zwiedzanie miasta od najstarszych jego części, czyli od skrzyżowania ulicy Krupówki z ul. Kościeliską. W pobliżu skrzyżowania znajduje się drewniany tzw. Stary Kościółek, pod wezwaniem MB Częstochowskiej i św. Klemensa, obok niego zaś położony jest zabytkowy cmentarz dla zasłużonych zbudowany na Pęksowym Brzyzku.

Na południe od kościółka rozpoczyna się zakopiańska starówka, czyli szereg unikatowych drewnianych chałup położonych przy ul. Kościeliskiej, z których najważniejsza to zbudowana w stylu zakopiańskim Willa "Koliba". Jeszcze dalej w stronę Kościelisk znajduje się nowa świątynia MB Fatimskiej zbudowana jako votum wdzięczności za uratowanie od zamachu Jana Pawła II. W górnej części Zakopanego znajdują się obiekty sportowe: trasy biegowe oraz kompleks skoczni narciarskich.

W mieście można odwiedzić kilka muzeów na czele z prezentującym geologię, przyrodę i etnografię Tatr i Podhala Muzeum Tatrzańskim. Ponadto znajduje się tu kilka muzeów biograficznych: w willi Atma mieszkał niegdyś Karol Szymanowski, w "Opolance" Kornel Makuszyński, a na Harendzie Jan Kasprowicz. Na Kozińcu znajduje się murowana willa braci Kulczyckich oraz słynna drewniana witkiewiczowska willa "Pod Jedlami", zbudowana dla rodziny Pawlikowskich.

Podczas spacerów po mieście warto zwrócić również uwagę na liczne zakopiańskie pomniki: dr Chałubińskiego z Janem Krzeptowskim Sabałą, hrabiego Zamoyskiego, Jagiełły, czy Józefa Kurasia, oraz na detale architektoniczne góralskich domostw wykonane przez anonimowych, a często i niepiśmiennych miejscowych cieślów.

Warto odwiedzić

Przebywając w Zakopanem warto oczywiście odwiedzić wszystkie wymienione powyżej zabytki, lecz poza tym rozejrzeć się również po niby mniej ciekawych częściach miasta. Samo wyjście z Krupówek już daje lekkie odprężenie, lecz dopiero spacer po obrzeżach miasta pozwala na dogłębne jego poznanie.

Warto zatem wybrać się na stare Krzeptówki, by tam odszukać starą chałupę legendarnego Sabały, pochodzić po nasłonecznionych polanach Butorowego Wierchu i Gubałówki, odnaleźć kilka cichutkich galerii, w których aż roi się od malowanych na szkle świętych i zbójnickich obrazków lub udać się na kawę do niezwykłej kawiarenki przy teatrze Witkacego, bowiem dopiero w tym miejscu można zrozumieć, choć szczyptę klimatu, w jakim tworzył swoją nowatorską sztukę. 

Imprezy kulturalne / sportowe

Zakopane to tętniąca życiem górska miejscowość słynąca jako naczelny ośrodek sportów zimowych, toteż nie brakuje tu takich imprez jak Turniej o Puchar Świata w skokach narciarskich, czy Mistrzostwa Świata w skokach na igielicie (w porze letniej). Jeszcze bardziej Zakopane znane jest pod względem żywej kultury góralskiej, więc wiele imprez folklorystycznych posiada stricte folklorystyczny wymiar. Najważniejszą imprezą tego typu jest Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich, który wzbogacony jest wieloma imprezami towarzyszącymi.

Z wielką pompą organizowana jest w Zakopanem Majówka, podczas której występują miejscowe zespoły folklorystyczne oraz sierpniowe święto oscypka. Poza tym w Zakopanem nie brak również zimowych imprez na wesoło takich jak Parada Gazdowska czy organizowany na Kalatówkach zjazd na nartach w "byle czym", wówczas można spotkać narciarzy z czasów Dwudziestolecia Międzywojennego lub szusujące w tybetowych kieckach góralki.

Zakopane na przestrzeni 150 lat przeżyło ogromną metamorfozę: kiedy to z dosłownie "zakopanej" w tatrzańskiej puszczy osady, przekształciło się w tętniący życiem turystyczny kombinat. Godne zauważenia są zwłaszcza te "złote lata Zakopanego", kiedy w czasach zaborów, było ono swoistym azylem polskości, miejscem artystycznej bohemy i cudem nieskażonej kultury góralskiej, a tym samym niedoścignionym przykładem dla zniewolonego kraju.

Do Zakopanego można dojechać od strony Krakowa popularną zakopianką, czyli drogą krajową nr 7 (do Rabki) a dalej szosą nr 47.

W okolicy Zakopanego znajdują się przepiękne tereny, które zachwycą każdego, kto przyjechał tutaj miło spędzić czas. Największa atrakcja, z którą Zakopane od zawsze było kojarzone, to oczywiście Tatry. Warto jednak zauważyć również inne okolice Zakopanego, znajdujące się poza granicami Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Stojąc plecami do Tatr po lewej ręce rozciąga się nad Zakopanem grzbiet Gubałówki, za którym znajdują się malownicze wioski zagubałowskie: z nich godny obejrzenia jest między innymi Chochołów, w którym zachował się zwarty układ drewnianych góralskich chałup, Czarny Dunajec - wioska, która niegdyś była miasteczkiem, a w której do dzisiaj można podziwiać stylowe czarnodunajeckie dworki, zaś na jej obrzeżach ciekawe przyrodniczo zespoły torfowisk.

Nieco dalej za Czarnym Dunajcem rozciąga się już polska cześć Orawy, na której terenie nie można nie zobaczyć unikatowego kościółka w Orawce a po drodze na Babią Górę nie odwiedzić skansenu orawskiego budownictwa w Zubrzycy Górnej. Na północ od stolicy Tatr wije się dolina Białego Dunajca, wzdłuż której położone są wioski: Poronin - kojarzona po dziś dzień z Włodzimierzem Iljiczem Leninem, Biały Dunajec z bardzo żywotną jeszcze kulturą góralską oraz rozległa wioska Szaflary położona wśród malowniczych wapiennych wzgórz Pienińskiego Pasa Skałkowego.

Północnym biegunem Podhala jest oczywiście Nowy Targ - popularnie zwany przez Podhalan "Miastem", w którym od czasów średniowiecza rytm życia narzuca cotygodniowy jarmark. Nowy Targ to także sportowe lotnisko i zbudowany przez zbójników kościółek Św. Anny, który wraz z czterema innymi świątyniami: w Łopusznej, Harklowej, Dębnie Podhalańskim i Grywałdzie tworzy unikatowy zespół pięciu drewnianych kościółków gotyckich, których nie sposób ominąć, tym bardziej, że położone są one przy głównej trasie wiodącej z Nowego Targu w stronę Pienin. B

liżej Zakopanego, po stronie wschodniej znajduje się kilka podhalańskich wiosek konkurujących z Zakopanem w kwestii stoków narciarskich i atrakcji krajoznawczo-przyrodniczych.

Piesze szlaki turystyczne z Zakopanego prowadzące w rejon Tatr to:

·       szlak czerwony z Topolowej Cyrhli na Rówień Waksmundzką.·       szlak zielony okrężny, z Topolowej Cyrhli na Polanę Olczyską i dalej w stronę Jaszczurówki.·       szlak niebieski z Kuźnic na Giewont przez Kalatówki i Halę Kondratową.·       szlak zielony z Kuźnic na Kasprowy Wierch.·       szlak żółty z Kuźnic na przełęcz Doliną Jaworzynki i szlak niebieski przez Skupniów Upłaz na Halę Gąsienicową.·       szlak żółty do Doliny Białego Potoku.·       szlak czarny do Doliny ku Dziurze.·       szlak czerwony do Doliny Strążyskiej i dalej na Giewont.·       szlak zielony do Doliny za Bramką.·       szlak żółty i niebieski do Doliny Małej Łąki, i dalej na przełęcz Kondracką (żółty) lub na Małołączniak (niebieski).

Piesze szlaki turystyczne poza terenem Tatr to:

·       szlak niebieski, który wiedzie z Kuźnic przez centrum miasta i zbocze Gubałówki do Nowego Bystrego.·       szlak zielony prowadzi z dolnej części miasta z Ciągówki do Zębu a w dalszej kolejności przez wioski Pogórza Gubałowskiego do Szaflar, Gronkowa i docelowo do spiskiej wioski Bursztyn.·       szlak żółty, który rozpoczyna się na Antałówce i prowadzi dookoła miasta przez Bachledzki Wierch i Harendę na Rafaczańską Grapę, a stamtąd przez Furmanową do celu na Gubałówkę.·       szlak czerwony nie przechodzi przez samo miasto, lecz tylko przez górujący nad Zakopanem grzbiet Gubałówki, podążając za tym szlakiem na zachód można dojść do Chochołowa, a na wschód w Pieniny.

Szlaki rowerowe w rejonie Zakopanego to prawdziwa sieć pajęcza, która posiada na dodatek wiele wariantów. Warto jednak pamiętać, że poza Doliną Chochołowską rowery nie są mile widziane w Tatrach, za to można swobodnie się nimi poruszać wzdłuż Żelaznej Drogi, oraz na obrzeżach miasta, np. na terenie Pogórza Gubałowskiego, oraz w miejscowościach położonych na wschód od Zakopanego.

Wspinaczka w naturalnym górskim terenie możliwa jest w położonych w bezpośrednim sąsiedztwie miasta, Tatrach. Najbardziej popularne trasy wspinaczkowe (a raczej w tym przypadku: taternickie!) znajdują się w rejonie Hali Gąsienicowej, Orlej Perci oraz w okolicy Doliny Rybiego Potoku czyli popularnego Morskiego Oka, gdzie do taternickiego symbolu urasta górujący nad Morskim Okiem Mnich.
 

W Zakopanem znajduje się wiele górskich potoków, za to korzystanie z nich pod względem wędkarstwa i kajakarstwa zdecydowanie nie jest możliwe.

Na niekorzyść tych dyscyplin składa się niski poziom wody w potokach, miejska atmosfera Zakopanego i ogólne zakazy. Przebywając jednak w Zakopanem warto przemieścić się w stronę Jurgowa, Bukowiny, bądź Białki Tatrzańskiej by tam nad rzeką Białką złowić dorodnego górskiego pstrąga potokowego lub rozpocząć pasjonujący spływ kajakowy, który zakończy się na Jeziorze Czorsztyńskim.
Latanie na paralotni w Zakopanem, jest jak najbardziej możliwe, bowiem w obrębie miasta znajdują się odpowiednie do startów wzgórza. Najpopularniejsze z nich to Nosal i Gubałówka.

Zakopane, zwane zimową stolicą Polski, nie mogłoby istnieć bez nart i narciarzy. Warto więc planując tutaj urlop wiedzieć coś więcej na temat zakopiańskich stoków narciarskich, bowiem z pewnością nie wszyscy odważą się startować od razu z Kasprowego Wierchu. Niemniej rozpoczynając od tego właśnie szczytu warto wiedzieć, że z Kasprowego można zjeżdżać do Doliny Gąsienicowej lub do Doliny Goryczkowej, z których z powrotem na Kasprowy wierch można wyjechać kolejkami krzesełkowymi, które pokonują kolejno 351 i 602 m. poniżej Kasprowego na polanie Kalatówki istnieją dwa mniejsze, orczykowe wyciągi narciarskie.

Inny kompleks narciarski położony na granicy TPN to popularny Nosal. Poza głównym stromym stokiem obsługiwanym przez wyciąg krzesełkowy (a od połowy wysokości przez orczyk), pod Nosalem znajduje się jeszcze kilka łatwych stoków, które funkcjonują jako tzw. "ośle łączki" i służą do nauki jazdy zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych.

Trzeci kompleks narciarski znajduje się na Polanie Szymoszkowej, w pobliżu hotelu Kasprowy. Znajdują się tam dwa stoki narciarskie 1500 i 400 m zjazdu, obsługiwane przez wyciągi krzesełkowe. Na nartach można pojeździć również na Gubałówce, gdzie narciarze korzystają z kolejki linowo-terenowej oraz dwóch wyciągów orczykowych, które obsługują specjalną rynnę snowboardową i stok na pobliskiej Kotelnicy.

Na Butorowym Wierchu można zjeżdżać niemal z samego szczytu z wysokości 1160 m, lub z małego stoku położonego poniżej głównej trasy. Warto jeszcze znać niepozorny, można rzec śródmiejski kompleks krótkich i łatwych stoków narciarskich, jaki znajduje się w zagłębieniu w środku Zakopanego, pomiędzy wzgórzami Kozińcem, Antałówką i Pardałówką oraz po jej wschodniej stronie.

W sumie znajduje się tam osiem orczykowych wyciągów nieprzekraczających 350 m długości i 50 m wysokości. Tego typu wyciągi narciarskie pozwolą z pewnością na doskonalenie narciarskich umiejętności.

Tereny do biegów narciarskich znajdują się przede wszystkim w górnej części miasta, a ściślej mówiąc w pobliżu granicy z Tatrzańskim Parkiem Narodowym, bowiem główny zakopiański szlak biegowy prowadzi tzw. Ścieżką pod Reglami, czyli dawną "Żelazną Drogą", którą w XIX w. miejscowi górale przewozili z Doliny Kościeliskiej rudę żelaza do huty czyli do popularnych Kuźnic.

Ponadto szlaki do narciarstwa biegowego znajdują się na Jaszczurówce i na Cyrhli, tam też nieznacznie wchodzą w obszar Parku Narodowego. Do uprawiania profesjonalnego narciarstwa biegowego można się przygotowywać w pobliskim Kościelisku, gdzie znajduje się specjalny tor biatlonowy.
 

Ski-alpinizm w Zakopanem równa się wizycie w samych górach, warto jednak przy uprawianiu tej dyscypliny zwracać uwagę na codzienne prognozy pogody i aktualne warunki do uprawiania narciarstwa, z uwzględnieniem stopni zagrożenia lawinowego.

Natomiast uprawianie narciarstwa bądź zjazdów na desce poza wyznaczonymi miejscami, w samym Zakopanem jest dość ograniczone, bowiem ciasna zabudowa stoków górskich oraz rozgraniczenie danych posesji zdecydowanie uniemożliwia swobodne "śniegowe szaleństwo". Nieco inaczej ta sytuacja wygląda na obrzeżach miasta lub w okolicznych wioskach.

Zakopane to jedna z najpopularniejszych miejscowości naszego kraju, w której bywa cudnie, ale i tłoczno. Warto więc planując tu pobyt zwrócić baczną uwagę na pojemność zakopiańskich miejsc noclegowych, restauracji, parkingów i wielu atrakcji turystycznych, zatłoczenie których może nieco pokrzyżować skrupulatne plany urlopowe. Polecamy przyjęcie innej okazyjnej formy wypoczynku i korzystania po prostu, z czego się da w danej chwili.

Dość ważnym czynnikiem urlopowym jest sama pogoda, która równie szybko jak nadmiar turystów może w mgnieniu oka zmienić plany na jutro, dlatego tym bardziej trzeba to mieć na uwadze.

 Atutem Zakopanego jest niewątpliwie mnogość atrakcji, z których popularnych jest tylko kilkanaście a pozostałe odkrywane są tylko przez nielicznych turystów, którzy zazwyczaj znajdują je dopiero wówczas, kiedy słotna pogoda uniemożliwia zdobywanie tatrzańskich szczytów.

Punkty gastronomiczne, zwłaszcza te w typowo regionalnej oprawie to niewątpliwie jedna z wizytówek współczesnej stolicy Tatr. Ilość góralskich karczm jest wręcz trudna do określenia, bowiem spotkać je można niemal wszędzie, zaś przy reprezentacyjnej ulicy Krupówki, poszczególne restauracje "ocierają się" wręcz jedna o drugą.

Takie zagęszczenie lokali gastronomicznych powoduje w miarę wyrównany poziom usług, cen i dodatkowych atrakcji w postaci granej na żywo góralskiej muzyki.

Warto podczas urlopu korzystać z tych lokali, tym bardziej, że w znakomitej większości serwuje się w nich smaczne potrawy bazujące na regionalnej góralskiej kuchni, która, jako że oparta na prostych produktach roślinnych i zwierzęcych, wciąż uchodzi za naturalną i zdrową, choć niekoniecznie niskokaloryczną.

O przejażdżkę bryczką czy saniami w Zakopanem nie można się martwić, wystarczy tylko znaleźć odpowiedni postój tych "konnych taksi-zaprzęgów". Zazwyczaj odnaleźć je można w dolnej części Krupówek, w pobliżu Ronda Kuźnickiego lub Skoczni Narciarskiej.
 

W okolicy Zakopanego znajdują się przepiękne tereny, które zachwycą każdego, kto przyjechał tutaj miło spędzić czas. Największa atrakcja, z którą Zakopane od zawsze było kojarzone, to oczywiście Tatry, o których była mowa powyżej. Warto jednak zauważyć również inne okolice Zakopanego, znajdujące się poza granicami Tatrzańskiego Parku Narodowego.

Stojąc plecami do Tatr po lewej ręce rozciąga się nad Zakopanem grzbiet Gubałówki, za którym znajdują się malownicze wioski zagubałowskie: z nich godny obejrzenia jest między innymi Chochołów, w którym zachował się zwarty układ drewnianych góralskich chałup, Czarny Dunajec - wioska, która niegdyś była miasteczkiem, a w której do dzisiaj można podziwiać stylowe czarnodunajeckie dworki, zaś na jej obrzeżach ciekawe przyrodniczo zespoły torfowisk.

Nieco dalej za Czarnym Dunajcem rozciąga się już polska cześć Orawy, na której terenie nie można nie zobaczyć unikatowego kościółka w Orawce a po drodze na Babią Górę nie odwiedzić skansenu orawskiego budownictwa w Zubrzycy Górnej. Na północ od stolicy Tatr wije się dolina Białego Dunajca, wzdłuż której położone są wioski: Poronin - kojarzona po dziś dzień z Włodzimierzem Iljiczem Leninem, Biały Dunajec z bardzo żywotną jeszcze kulturą góralską oraz rozległa wioska Szaflary położona wśród malowniczych wapiennych wzgórz Pienińskiego Pasa Skałkowego.

Północnym biegunem Podhala jest oczywiście Nowy Targ - popularnie zwany przez Podhalan "Miastem", w którym od czasów średniowiecza rytm życia narzuca cotygodniowy jarmark. Nowy Targ to także sportowe lotnisko i zbudowany przez zbójników kościółek Św. Anny, który wraz z czterema innymi świątyniami: w Łopusznej, Harklowej, Dębnie Podhalańskim i Grywałdzie tworzy unikatowy zespół pięciu drewnianych kościółków gotyckich, których nie sposób ominąć, tym bardziej, że położone są one przy głównej trasie wiodącej z Nowego Targu w stronę Pienin.

Bliżej Zakopanego, po stronie wschodniej znajduje się kilka podhalańskich wiosek konkurujących z Zakopanem w kwestii stoków narciarskich i atrakcji krajoznawczo-przyrodniczych.

Informacje ogólne o Poroninie

Miejscowość znana z: folkloru góralskiego, nieistniejącego obecnie Muzeum Lenina :-)    

Duża miejscowość podhalańska, znajdująca się ok. 5 km od Zakopanego, w której kultywowane są tradycje podhalańskie, szczególnie atrakcyjnie prezentowane podczas letnich imprez folklorystycznych.

Poronin to duża miejscowość podhalańska (około 4000 mieszkańców), rozłożona u stóp dwóch pasm górskich - Pogórza Gubałowskiego i Pogórza Gliczarowskiego, wzdłuż potoków Porońca i Zakopianki.

Osadnictwo w tym rejonie pojawiło się stosunkowo wcześnie, prawdopodobnie w XVI stuleciu (sama dolina Porońca wzmiankowana jest już w dokumencie z połowy XIII stulecia), zaś w początku XVII wieku Poronin, będący dotąd przysiółkiem Białego Dunajca, wyodrębnił się, a sołtysi ród Pawlików wymieniany jest już od końca XVII wieku.

W latach zaborów Poronin należał do tzw. "państwa szaflarskiego" - dóbr, zakupionych od rządu austriackiego przez rodzinę Uznańskich. W początkach XIX stulecia w jednym z przysiółków Poronina leśniczy kamery nowotarskiej Ignatz Franz Blumenfeld wraz z Janem Bortholo założyli hutę, produkującą kosy i sierpy, od czego powstała nazwa tej osady - Kośne Hamry.

Jeszcze przed I wojną światową Poronin stał się ważnym ośrodkiem letniskowym, gdzie zatrzymywali się m.in. Jan Kasprowicz, Władysław Orkan, Kazimierz Tetmajer, Leopold Staff i wiele innych osób, spragnionych ciszy i wiejskiego spokoju, którego w coraz modniejszym Zakopanem znaleźć nie mogli. W sąsiednim Białym Dunajcu w domu Teresy Skupień, w latach 1913-14 mieszkał Włodzimierz Uljanow-Lenin, często bywający w Poroninie, gdzie odbierał pocztę i spotykał się z przyjaciółmi i współpracownikami.

Kiedy to w 1947 roku w stylowym domu Pawła Guta-Mostowego, założono Muzeum Lenina, upamiętniające pobyt socjaldemokraty rosyjskiego na Podhalu, wówczas Poronin stał się centralnym punktem programu wszystkich szkolnych i zakładowych wycieczek odwiedzających Podhale.

Faktycznie Lenin nigdy tutaj nie mieszkał, ale tu zatrzymywali się jego współpracownicy i tutaj także odbywały się narady rosyjskich socjaldemokratów. W 1990 roku usunięto znajdujący się tutaj pomnik Lenina, który obecnie znajduje się w Muzeum Socjalizmu, w Kozłówce na Lubelszczyźnie, a dawne Muzeum przeznaczono na Wiejski Dom Kultury. Ulokowana tu jest także filia zakopiańskiej Państwowej Szkoły Muzycznej im. M. Karłowicza.
 

Zabytki
Przebywając w Poroninie warto odwiedzić położony w centrum wsi miejscowy kościół parafialny - na tym samym miejscu w początkach XIX wieku wybudowano drewnianą kaplicę, w 1830 r. rozbudowaną na kościół, będący siedzibą samodzielnej już parafii św. Marii Magdaleny. W 1915 r. drewniana świątynia spłonęła, w jej miejscu w 1926 r. wybudowano obecny kościół murowany (również p.w. św. Marii Magdaleny).

Projektował go znakomity krakowski architekt, Franciszek Mączyński. Twórcą głównego ołtarza był Mieczysław Stobierski, zaś kolorową polichromię wykonał Stanisław Jakubczyk. Ciekawym zabytkiem jest stojąca obok stara plebania, pochodząca z 1825 roku.

Warto też wiedzieć o tym, ze w latach 1842-46 wikarym w Poroninie był ks. Michał "Świętopełk" Głowacki, miłośnik i badacz folkloru Galicji, współorganizator Powstania Chochołowskiego, innym znanym działaczem turystycznym i taternikiem był proboszcz (1870-94) Wojciech Roszek. Poza kościołem godna obejrzenia jest współczesna galeria (dawne Muzeum im. Lenina), w której wystawiane są czasowe wystawy miejscowych twórców.
 

Warto odwiedzić
Poronin ma kilka ulic, wzdłuż których występuje częściowo zabudowa o charakterze małomiasteczkowym. Centrum wsi (to osiedle Wańkówki (nazywane też Bańkówkami). Opodal droga rozdziela się: w lewo odchodzi ulica Piłsudskiego (dawniej - Lenina), którą można dojść do granic Białego Dunajca, zaś na południe ulicą Tatrzańską, biegnie szosa do Bukowiny.

Po prawej stronie tej ulicy widnieje cmentarz parafialny, na którym znajdują się groby m.in. ofiar hitlerowskiego terroru, a po lewej stadion LKS "Poroniec" z boiskiem piłkarskim i niewielką skocznią narciarską na stokach Galicowej Grapy. Samo wzgórze (982 m n.p.m.) stanowi lewe, wschodnie obramowanie drogi. Jadąc w stronę Bukowiny mija się kolejne przysiółki Poronina - Jesionkówkę i Majerczykówkę oraz Kośne Hamry, gdzie znajduje się Dom Wypoczynkowy Paulina. Tutaj właśnie nad potokiem znajdowała się w XIX wieku kuźnia, w której produkowano kosy, brony i inne narzędzia rolnicze, po której dziś nie został żaden ślad. W tym miejscu odchodzi w prawo szosa, prowadząca do dwóch malowniczych wiosek podhalańskich, położonych już na przedpolu Tatr: Małego Cichego i Murzasichla.
 

Imprezy kulturalne
W Poroninie zwyczajowo od kilkudziesięciu już lat odbywa się w lipcu połączona z uroczystością odpustową impreza folklorystyczna "Poroniańskie Lato", natomiast w sierpniu w ramach tzw. "Tatrzańskich Wici" - serii imprez folkowych powiatu Tatrzańskiego, w Poroninie odbywa się "Święto misia (zgodnie z herbem Poronina), miodu i bartników", które ma na celu skupić parających się pszczelarstwem górali. Obie imprezy skupiają nie tylko licznych mieszkańców Poronina, ale i rzeszy turystów wypoczywających co roku podczas wakacji w Poroninie i okolicznych wioskach.

Do Poronina nie można wręcz nie dotrzeć, bowiem miejscowość położona jest przy głównej arterii łączącej Zakopane z Krakowem, czyli przy słynnej Zakopiance. Jadąc w kierunku Zakopanego do centrum Poronina należy skręcić w lewo przy moście, tam gdzie znaki drogowe wskazują Bukowinę Tatrzańską i przejście graniczne na Łysej Polanie.

W okolicy...
Jadąc w stronę Zakopanego można odbić w prawo na Harendę, by tam zwiedzić drewniany kościółek św. Jana Ewangelisty, przeniesiony na Podhale z Zakrzowa, oraz zapoznać się z twórczością Jana Kasprowicza w znajdującym się tam muzeum biograficznym. Podążając na piechotę w stronę Gubałówki nie sposób pominąć najwyżej położonej wioski w Polsce - Zębu, a idąc dalej na zachód można dotrzeć docelowo do pięknej współczesnej świątyni góralskiej w Czerwiennym, w wzgórzu Bachledówka.

Poronin położony jest u zbiegu dwóch dużych potoków górskich: biegnącego z Tatr Wysokich Porońca oraz uchodzącej z Zakopanego (a wcześniej z rejonu Tatr Zachodnich) Zakopianki. Duża przepustowość wody obu potoków nie pozwala jednak uprawiać kajakarstwa z uwagi na płytkie kamieniste dno (spływy kajakowe są organizowane na Dunajcu, w okolicach Nowego Targu), za to nie ma problemu z łowieniem ryb (należy tylko przestrzegać odpowiednich przepisów).
 

Do lotów na paralotni najbardziej odpowiednim do tego sportu miejscem jest położona na zachód od Poronina Gubałówka. Więcej adrenaliny można poczuć startując ze szczytów tatrzańskich.

Najbardziej popularny wyciąg narciarski w Poroninie to stok położony na Galicowej Grapie. Znajduje się tam dwuosobowy orczyk, przeprowadzony na północnym, łagodnym stoku wzgórza, który może wywieźć 900 osób na godzinę, pokonując 161 m różnicy wzniesień, na długości 885 m.

Od górnej stacji prowadzą dwie stosunkowo łatwe trasy zjazdowe. Warto wszakże wybierać się tu tylko po dużych opadach śniegu - mimo, że jest to stok północny, śnieg dość szybko tu znika. Poniżej głównego wyciągu znajdują się jeszcze dwa mniejsze: 500 metrowy i stok do nauki jazdy długości 200 m.

Dla biegaczy narciarskich przyjazne tereny znajdą się na peryferiach Poronina lub na terenach położonych po sąsiedzku wiosek Małe Ciche i Murzasichle, bowiem w ruchliwym centrum Poronina nie sposób byłoby szusować pomiędzy samochodami.
Ski-alpinizm najlepiej uprawiać na pobliskich tatrzańskich szlakach, warto jednak pamiętać o zasadach bezpieczeństwa i nie bagatelizować ostrzeżeń o zagrożeniach lawinowych.

Przebywając, w Poroninie nie można narzekać na brak lokali gastronomicznych, zwłaszcza tych serwujących tradycyjną kuchnię góralską. Nie sposób wymieniać tu każdą karczmę z osobna, niemniej znalezienie ich w Poroninie nie powoduje żadnego problemu, wystarczy rozglądnąć się po centrum miejscowości oraz po każdym z osobna przysiółku.

W Poroninie nie można przede wszystkim nie zauważyć tętniącej życiem kultury góralskiej, którą spotyka się niemal co krok. Nie znaczy to oczywiście, że w powszedni zwykły dzień ujrzymy cały zastęp górali w pełnym ludowym umundurowaniu, gdy jednak wejdziemy głębiej w przestrzeń to niebawem okaże się, że niejedna góralka pochłonięta jest wyszywaniem góralskiego stroju, a niejeden góral rzeźbi drewniane meble.

Poza tym Poronin słynie z pięknego tańca i śpiewu góralskiego, który kultywowany jest przez kilka grup wiekowych mieszkańców wsi, a działalność folklorystyczna pochłania nawet przedszkolaków.Kuligi w Poroninie, podobnie jak w innych wioskach podhalańskich organizowane są przez miejscowych gospodarzy, toteż najlepiej pytać o możliwość przejażdżki saniami w samej miejscowości np. u właściciela kwatery.

W okolicy Poronina
Jadąc w stronę Zakopanego można odbić w prawo na Harendę, by tam zwiedzić drewniany kościółek św. Jana Ewangelisty, przeniesiony na Podhale z Zakrzowa, oraz zapoznać się z twórczością Jana Kasprowicza w znajdującym się tam muzeum biograficznym. Podążając na piechotę w stronę Gubałówki nie sposób pominąć najwyżej położonej wioski w Polsce - Zębu, a idąc dalej na zachód można dotrzeć docelowo do pięknej współczesnej świątyni góralskiej w Czerwiennym, w wzgórzu Bachledówka.

Udając się na południe od Poronina spotyka się piękne górskie lasy świerkowe oraz zaczajone w nich turystyczne osady Małe Ciche i Murzasichle. Na północ od wsi, przeciwnie pojawiają się znienacka wysokie stoki pogórza Gliczarowskiego, zaś na wschód poprzez Stasikówkę można dotrzeć do rozłożonej na wierchach Bukowiny Tatrzańskiej i dalej na Spisz lub na Słowację.

Murzasichle Za górami, za lasami, za Sichlą…Murzasichle to malowniczo położona miejscowość w otulinie Tatrzańskiego Parku Narodowego u podnóża Tatr Wysokich oddalona od Zakopanego o 8 km oraz 12 km od przejścia granicznego ze Słowacją.

Murzasichle znajduje się w południowo-wschodniej części Gminy Poronin na dwóch bezleśnych grzbietach: Za Sichłą i Budzowym Wierchu, na wysokości od 840 - 950 m n.p.m.. Wioska ta posiada unikalne walory krajobrazowe (panorama Tatr) oraz klimatyczne a zarazem jest to znany ośrodek letniskowy słynny z tradycyjnego drewnianego budownictwa.

Historia

Przyjeżdżając do Murzasichle warto wiedzieć, że jeszcze do końca XVI w. tereny dzisiejszego Murzasichla były w większości zalesione, a potem wykorzystywano je czasowo pod wypas owiec. Formalnie wieś została założona około 1630 r. W okolicy dzisiejszego Muru (obecna część wsi położona bliżej Poronina i Stasikówki) było kilka, podobno sześć domów.

Mieszkańcy tej osady chcieli utworzyć gromadę z mieszkańcami Sichły. Stało się tam nieszczęście na skutek jakiejś epidemii, umarli tam (na Murze) wszyscy ludzie i stąd od słowa oznaczającego śmierć, a więc - mor, albo pomór, osadę tę nazywano Mur. - Długo aż do czasów II Wojny Światowej, Mur i Zasichła stanowiły jedną gromadę, mieszkańcy Muru sprawy gminne załatwiali u sołtysa w Zasichlu.

Te dwie wioski łączono w pisowni w ten sposób: Mur-Zasichła. Po II Wojnie Światowej, gdy Mur przyłączono administracyjnie do gromady Stasikówka, Sichla otrzymała nazwę dzisiejszą - Murzasichle. Niemniej obok prawdy historycznej z powstaniem Murzasichla wiążą się różnorakie legendy: jedna mówi, np. że nazwa wsi wzięła się od pewnego Tatara - Murzy, inna mówi, że Murzasichle w języku wołoskim to wieś ze bagnem lub podmokłym lasem.

Tutaj napotykamy częściowo na prawdę: istotnie Murzasichle oddzielone jest od Poronina doliną Porońca, w której są torfowiska i lasy. Jeszcze inna legenda głosi, że mniej więcej 400 lat temu przyszedł z okolic Nowego Sącza człowiek nazwiskiem Łukasz Sądelski. Przybył tutaj, aby znaleźć schronienie przed ścigającym go prawem pańszczyźnianym. Zamieszkał na terenie dzisiejszej Capówki, którą wówczas nazywano Cyryl.

Zbudował z pomocą swoich 4 synów domek z pnioka, co w tutejszym języku górali oznacza budowę z okrąglaków, ściętych z pomocą siekiery i piły. Szpary między okrąglakami uszyli mchem leśnym. Synowie Sądelskiego, jak również sam ich ojciec, byli ludźmi dobrze zbudowanymi, wysokiego wzrostu i niebywałej siły, i stad okoliczni górale zwali ich sichłą, od słowa siła. Łukasz swoich synów Łukaszczykami i stąd wywodzi się nazwisko tak często spotykane w Murzasichlu - Łukaszczyk.

Warto zwrócić jeszcze uwagę na wymowę samej nazwy, która wymowa nastręcza wielu problemów zwłaszcza tym, który nie wiedzą od czego jest zapożyczona: bowiem nazwa Murzasichle składa się z trzech części : mur - za - sichle. Mur - to dawna nazwa wsi, również występująca w tym rejonie. "Sichła" oznacza według jednych źródeł podmokły las, według innych: mgły czy opary siedzące w dolinie lub nad bagnami, torfowiskami itp. Nazwę miejscowości wypowiada się więc Mur-za-sichle (litery "r" i "z" czytamy oddzielnie; litera "i" zmiękcza "s"). Lokalnie miejscowość nazywa się również Sichła (Sichle).

Warto odwiedzić

Główną arterią Murzasichla jest ulica Sądelska, przy której skupiają się najważniejsze obiekty wsi: Zespół Szkół (od VI 2004 r. noszący imię Ratowników Tatrzańskich), poczta, biblioteka, remiza OSP i piękny drewniany kościółek p. w. Najświętszej Marii Królowej, wybudowany w 1955 r., z kopią XIII wiecznego tryptyku z kościoła w Opatówku. Na ten podhalański kościółek warto zwrócić szczególną uwagę, bowiem chociaż wygląda na pierwszy rzut oka na stary zabytek góralskiej architektury sakralnej to jednak powstał dopiero w połowie XX w., toteż nie tyle wiekowość co historia budowania tej świątyni powoduje powszechne uznanie dla mieszkańców.

Budowanie kościółka w Murzasichlu miało miejsce w latach największej komuny, toteż świątynie budowano z niezwykłym zacięciem jednak bez jakiegokolwiek przyzwolenia ze strony władz. Gdy we wsi pojawiali się milicjanci górale ostrzegali się wzajemnie znakami świateł, by majstrowie zdążyli czmychnąć z budowy. Efekty tej odwagi można oglądać do dzisiaj: świątynia jest godną naśladowania kopią faktycznych drewnianych kościółków z północnej części Podhala, zbudowanych w XV i XVI w.

Warto też wiedzieć, że w czasie Świąt Bożego Narodzenia w kościele wystawiane są jasełka, w których aktorami są mieszkańcy Murzasichla, zaś w czasie wakacji oraz ważniejszych świąt odprawiane są również msze z muzyką i śpiewem góralskim.

Z Murzasichla roztacza się wspaniały widok na Tatry od Murania przez Granaty, Zawrat i Świnicę, aż po Giewont i część Czerwonych Wierchów. Jest to jedna z najbardziej rozwiniętych pod względem bazy turystycznej wsi na Podhalu z około 2000 miejsc noclegowych, dobrym zapleczem sportowym i gastronomicznym. Warto dodać, że była to jedna z pierwszych wsi na Podhalu, gdzie społecznym wysiłkiem miejscowej ludności wybudowana została sieć kanalizacyjna i oczyszczalnia ścieków.

Imprezy kulturalne

W Murzasichlu działa aktywnie miejscowy Oddział ZP i zespół regionalny "Regle", a przy Zespole Szkół Podstawowych i Gimnazjum działa zespół "Małe Bartusie" toteż przy okazji wiejskich imprez folklorystycznych można oko w oko zapoznać się z góralskim tańcem i śpiewem.

Do Murzasichla najłatwiej dojechać z Krakowa samochodem przez Poronin lub przez Zakopane (drogą Oswalda Balzera: przez Bystre, Jaszczurówkę i Topolową Cyrhlę), tymi samymi trasami kursują również autobusy PKS oraz mikrobusy.
Nieopodal Murzasichla znajduje się wioska Małe Ciche, która jest bardzo podobna do obecnie omawianej: również położona jest w otulinie TPN, podobnie jak Murzasichle uznana jest za świetnie położony ośrodek narciarski i przytulne miejsce urlopowe, a na dodatek powtarza za Murzasichlem historię o nielegalnym kościółku.

Na północ od Murzasichla znajdują się miejscowości: Poronin i Stasikówka. Pierwsza - stara wieś podhalańska, druga - osada powstała pod koniec XX w. Przez te wioski przechodzi szosa nr 961 która jest łącznikiem pomiędzy słynącą z góralskiego folkloru Bukowiną Tatrzańską, a zakopianką i samym Zakopanem.

Na południe od Murzasichla znajduje się Tatrzański Park Narodowy, ściślej Dolina Suchej Wody Gąsienicowej, przez którą biegnie czarny szlak turystyczny, inne pobliskie doliny tatrzańskie to położona na pd-wsch. Dolina Filipki, którą można dojść na Rusinową Polanę, zaś na pd-zach. na wysokości Jaszczurówki rozciąga się Dolina Olczyska. 

Z Murzasichla nie trzeba szukać żadnego środka lokomocji by w niedługim czasie znaleźć się w sercu Tatr, bowiem należy tylko przejść przez wioskę a później przekroczyć drogę im. Oswalda Balzera by stanąć na progu Tatr Wysokich. Później należy wybrać jedną z opcji - konkretny szlak, który zaprowadzi nas w mniej lub bardziej urokliwy górski zakątek - oto kilka podpowiedzi:- wprost na południe od Murzasichla Doliną Suchej Wody Gąsienicowej czarny szlak prowadzi do schroniska Murowaniec na Hali Gąsienicowej.- podążając drogą Oswalda Balzera nieco na wschód można dojść do szlaku niebieskiego, który wiedzie Doliną Filipki do tzw. Wiktorówek, a ściślej mówiąc do urokliwego góralskiego kościółka - sanktuarium MB Królowej Tatr, i dalej na słynącą z przepysznych widoków Rusinową Polanę.

- jeszcze dalej na wschód szosa O. Balzera prowadzi docelowo do Morskiego Oka (po drodze można przejść granicę ze Słowacją i docelowo odwiedzić np. Dolinę Białej Wody, która położona jest tuż za mostkiem granicznym).
- kierując się z Murzasichla (tą samą szosą tylko w przeciwnym kierunku) w stronę Zakopanego nie sposób pominąć np. niedługiej Doliny Olczyskiej a tym bardziej nie zauważyć wybudowanej w stylu zakopiańskim Kaplicy NSPJ na Jaszczurówce.

Murzasichle położone jest nad górskim potokiem, który w górnej części wioski posiada liczne źródła, niemniej nie jest to na tyle duży ciek wodny by można było na nim uprawiać turystykę kajakową.

W Murzasichlu znajduje się łącznie sześć orczykowych wyciągów narciarskich o długości od 200 do 350 m. Nowością od zeszłej zimy jest tzw. Snowtubing - to nic innego tylko zjazd na specjalnych oponach po wyznaczonym torze. Opony te wyciągane są w górę wyciągiem, o tym, że jest to niezła frajda dla dzieci i nie tylko nie trzeba chyba wspominać. Większa część stoków narciarskich to stoki sztucznie zaśnieżane, wszystkie są również oświetlone i przygotowane przez ratrak; opodal kilku z nich znajdują się darmowe parkingi, w Murzasichlu funkcjonuje również dyżurka TOPR.

Trasy narciarskie w Murzasichlu są dość proste, przeznaczone dla osób początkujących i uczących się jazdy na nartach. Przy wyciągach można skorzystać ze ski-serwisu, wypożyczalni sprzętu narciarskiego i sanek. Zazwyczaj tory do jazdy na sankach są specjalnie wydzielone. Przy stokach można skorzystać również ze szkoły narciarskiej.

Biegi narciarskie bez problemu można uprawiać na polnych i leśnych drogach w granicach wioski Murzasichle, w pobliżu sąsiedniej miejscowości Małe Ciche oraz w dolinach górskich.
Najlepszymi terenami służącymi do uprawiania zimowej turystyki narciarskiej są same Tatry, które położone są dosłownie o krok od Murzasichla (TPN bezpośrednio graniczy z Murzasichlem).

Przebywając w Murzasichlu nie trzeba jechać do centrum Zakopanego, by zjeść dobrą kolację w góralskim stylu, bowiem na miejscu znajdują się różnorakie lokale gastronomiczne, które jednak w głównej mierze pozostały wierne góralskiej kuchni, nie stronią też od regionalnych klimatów w sensie wystroju.

Są między innymi: Restauracja Regionalna "KOLIBA" prowadzona przez Wojciecha Łukaszczyka-Morcinka, Szałas Regionalny Adama Łukaszczyka, czy położona w lesie pomiędzy Murzasichlem i Małym Cichym Karczma "Tatrzański Bór".Podczas pobytu w Murzasichlu warto wiedzieć, że miejscowość ta nieprzerwanie od kilkuset lat kultywuje tradycje Tatr i Podhala, o czym świadczą liczne imprezy regionalne w strojach ludowych.

Posiada ponadto świetne walory klimatyczne i krajoznawcze, niemało tu przysłowiowych "gór i świerkowych lasów", toteż urzeka swym pięknem i bliskością tatrzańskich dolin i szczytów, nie tylko zapalonych turystów, lecz także tych, którzy tęsknią za świeżym powietrzem i nieskażoną przyrodą. Nie można też nie docenić życzliwości mieszkańców - po większej części Łukaszczyków, których miejscowi i przyjezdni odróżniają poprzez różnorakie przydomki.

Latem Murzasichle jest doskonałą bazą wypadową w Tatry dzięki bliskości licznych szlaków turystycznych, zimą natomiast oferuje kompleks narciarski dla narciarzy i snowboardzistów.Kuligi zwyczajowo organizowane są przez samych gospodarzy, warto więc zamawiać je u właścicieli pensjonatów czy kwater prywatnych.

W okolicy ...
Nieopodal Murzasichla znajduje się wioska Małe Ciche, która jest bardzo podobna do obecnie omawianej: również położona jest w otulinie TPN, podobnie jak Murzasichle uznana jest za świetnie położony ośrodek narciarski i przytulne miejsce urlopowe, a na dodatek powtarza za Murzasichlem historię o nielegalnym kościółku. Na północ od Murzasichla znajdują się miejscowości: Poronin i Stasikówka.

Pierwsza - stara wieś podhalańska, druga - osada powstała pod koniec XX w. Przez te wioski przechodzi szosa nr 961 która jest łącznikiem pomiędzy słynącą z góralskiego folkloru Bukowiną Tatrzańską, a zakopianką i samym Zakopanem. Na południe od Murzasichla znajduje się Tatrzański Park Narodowy, ściślej Dolina Suchej Wody Gąsienicowej, przez którą biegnie czarny szlak turystyczny, inne pobliskie doliny tatrzańskie to położona na pd-wsch.

Dolina Filipki, którą można dojść na Rusinową Polanę, zaś na pd-zach. na wysokości Jaszczurówki rozciąga się Dolina Olczyska.Bukowina Tatrzańska Pięknie usytuowana wieś letniskowa i narciarska, jedna z najwyżej w Polsce położonych miejscowości - rozciąga się powyżej 1000 m npm. Z Bukowiny Tatrzańskiej widać cały łańcuch Tatr, który biegnie ze wschodu na zachód.   

Bukowina Tatrzańska to jedna z najwyżej położonych miejscowości podhalańskich (967-1000 m n.p.m.), rozrzucona na grzbietach Pogórza Bukowińskiego, które w gwarze góralskiej zwane są wierchami. Miejscowość ta, słynąca nie tylko z przepięknych widoków, ale i z bogatych tradycji góralskich, jest obecnie również doskonałą stacją narciarską.

Wioska została założona w XVII w. na prawie wołoskim (Wołosi to wędrowni pasterze pochodzenia rusińskiego, którzy przemieszczając się wzdłuż łuku Karpat od Rumunii po Śląsk Cieszyński, osiedlali się na górskich terenach). Nazwa wsi Bukowina nie pochodzi od buków, lecz od pierwszego wójta wsi Kaspra Bukowińskiego.

W 1935 r. staraniem członków Towarzystwa Przyjaciół Bukowiny nazwa wsi została przemianowana z Bukowiny na Bukowinę Tatrzańską.
 W okolicy Bukowiny Tatrzańskiej znajdują się liczne trasy turystyczne w Tatry, a ponadto warto odwiedzić również sąsiednie miejscowości. Najbliższymi miastami są: Zakopane oddalone w kierunku południowo-zachodnim o 15 km i Nowy Targ oddalony w kierunku północno-zachodnim o około 22 km. Bukowina Tatrzańska to gmina, która rozciąga się na dwóch różnych kulturowo terenach Podhalu i Spiszu. W wioskach spiskich znajdują się zabytki architektury drewnianej: zagroda sołtysów i szałasy pasterskie w Jurgowie oraz zagroda bogatych gospodarzy spiskich w Czarnej Górze (oddziały Muzeum Tatrzańskiego), które warto porównać z architekturą podhalańską.

Bukowina Tatrzańska to druga po Białce Tatrzańskiej miejscowość konkurująca z Zakopanem ze względu na bazę narciarską. W Bukowinie są 22 wyciągi narciarskie, zróżnicowane co do długości i stopnia trudności. Nie stanowią one jednak zwartego kompleksu, lecz z racji nietypowego położenia wsi, rozrzucone są po wszystkich wierchach. W pobliżu stoków narciarskich znajdują się również lokale gastronomiczne, parkingi i wypożyczalnie sprzętu narciarskiego.

Na ilość punktów gastronomicznych w Bukowinie Tatrzańskiej nie można narzekać, przy czym w przeciwieństwie do Zakopanego oferującego specjały różnych kuchni, w Bukowinie przeważają lokale na wskroś regionalne: od menu po wystrój sali, co absolutnie nikogo nie zniechęca, bowiem góralska kuchnia cieszy się dużą popularnością a pobyt w góralskich karczmach przy dźwiękach autentycznej muzyki góralskiej stanowi miłe wspomnienie po powrocie do domu.

Zabytki
 Drewniany kościół parafialny NSJ zbudowany w latach 1887-1900 przez miejscowego górala Jędrzeja Kramarza, który również był autorem wyposażenia świątyni. W 1994 r. świątynia została wpisana w rejestr zabytków, a tym samym uchroniona od rozbiórki i pozostawiona jako świadectwo religijności ludu podhalańskiego. Obecnie w starym kościółku w czasie Wielkanocy urządzany jest Grób Pański, a przy okazji imprez kulturalnych świątynia spełnia rolę galerii.

Dom Ludowy - obecnie największy drewniany budynek w Polsce - jest zarazem materialnym i duchowym centrum Bukowiny Tatrzańskiej. Powstał w latach 1923-28 z inicjatywy ówczesnego kierownika szkoły Franciszka Ćwiżewicza. W Domu Ludowym mają miejsce ciekawe imprezy folklorystyczne m.in.: odbywający się od 1973 r. Góralski Karnawał, oraz słynne Sabałowe Bajania, występy zespołów góralskich oraz przedstawienia teatralne w gwarze góralskiej, grane przez miejscową amatorską grupę teatralną. Od 1996 r. organizowany jest w tutaj Sejmik Wiejskich Zespołów Teatralnych a od 1999 r. w Domu Ludowym działa Szkoła Ginących Zawodów - niecodzienna placówka oświatowa mająca na celu ocalić z zapomnienia tajniki rzemiosł góralskich: snycerki, kowalstwa, garncarstwa, haftu, itp.

Imprezy kulturalne
 Bukowina Tatrzańska jest gospodarzem dwóch słynnych imprez kulturalnych: odbywającego się zimą Góralskiego Karnawału oraz sierpniowych Sabałowych Bajań.
 Góralski Karnawał ma na celu kultywowanie zwyczajów bożonarodzeniowych - organizowany jest przegląd grup kolędniczych, a z racji karnawału - przegląd par tanecznych (tańca solowego) oraz tańców zbójnickich. Imprezą towarzyszącą jest tzw.

 Parada Gazdowska, połączona z wyścigami konnych zaprzęgów.
 Latem organizowane są w Bukowinie Tatrzańskiej tzw. Sabałowe Bajania - ogólnopolska impreza folklorystyczna, podczas której można posłuchać najprawdziwszych bajarzy ludowych oraz śpiewów pytackich (pytace to mężczyźni prowadzące orszak weselny) lub przysłuchać się mowie starosty weselnego.

 Podczas Sejmiku Wiejskich Zespołów Teatralnych można dosłownie "zrywać boki ze śmiechu", bowiem przeniesione w wiejskie realia życia, a tym samym przełożone na gwarę sztuki Moliera czy Szekspira skutecznie pomogą zapomnieć o otaczającej nas rzeczywistości.

Do Bukowiny Tatrzańskiej można dojechać z kilku stron:·       z Krakowa i Zakopanego szosą - zakopianką, wówczas w Poroninie należy skręcić wg znaków do przejścia granicznego na Łysą Polanę; ewentualnie trasę do Poronina można pokonać pociągiem; (z Zakopanego dodatkowe 3 warianty drogi przez Cyrhlę do Morskiego Oka tzw. Drogą O. Balzera, przez Małe Ciche lub Murzasichle);·       z Nowego Targu lub Nowego Sącza - szosą nr 49;·       ze Słowacji - przez dwa przejścia graniczne: Łysa Polana / Tatrzańska Javorina lub Jurgów / Podspady.

Przewozy lokalne odbywają się komunikacją PKS lub poprzez prywatnych przewoźników (przez Bukowinę Tatrzańską w sezonie przejeżdża kilkadziesiąt / kilkaset kursów z Zakopanego do Morskiego Oka (a dokładnie na parking na Palenicy Białczańskiej).
W okolicy Bukowiny Tatrzańskiej znajdują się liczne trasy turystyczne w Tatry, a ponadto warto odwiedzić również sąsiednie miejscowości.

Najbliższymi miastami są: Zakopane oddalone w kierunku południowo-zachodnim o 15 km i Nowy Targ oddalony w kierunku północno-zachodnim o około 22 km. Bukowina Tatrzańska to gmina, która rozciąga się na dwóch różnych kulturowo terenach Podhalu i Spiszu. W wioskach spiskich znajdują się zabytki architektury drewnianej: zagroda sołtysów i szałasy pasterskie w Jurgowie oraz zagroda bogatych gospodarzy spiskich w Czarnej Górze (oddziały Muzeum Tatrzańskiego), które warto porównać z architekturą podhalańską. 

Z Bukowiny Tatrzańskiej wiedzie popularna trasa turystyczna do Morskiego Oka, która jest zarazem międzynarodowym traktem handlowym ze Słowacją z przejściem granicznym na Łysej Polanie.

Z wymienionej trasy biorą początek szlaki turystyczne:·       zielony - przez Wierch Poroniec na Polanę Rusinową i dalej w kierunku Hali Gąsienicowej lub do drewnianego kościółka na Wiktorówkach, gdzie znajduje się figura MB Królowej Tatr.·       zielony - przez Dolinę Roztoki do Doliny Pięciu Stawów Polskich.·       niebieski - przez Świstówkę do Pięciu Stawów Polskich.·       czerwony - do Morskiego Oka i dalej na Rysy (niegdyś szlak ten nosił imię W.I. Lenina).·       żółty - z Morskiego Oka do Pięciu Stawów Polskich przez Szpiglasową Przełęcz.We wschodniej części Bukowiny Tatrzańskiej płynie rzeka Białka wypływająca jako Biała Woda z tatrzańskich dolin: Doliny Pięciu Stawów Polskich i Doliny Rybiego Potoku. Na tej rzece, (ponieważ jest to jej górny odcinek) trudno uprawiać jakiekolwiek sporty wodne, lecz za to jest to istny raj dla amatorów pstrąga potokowego.
Latem organizowane są w Bukowinie Tatrzańskiej tzw. Sabałowe Bajania -ogólnopolska impreza folklorystyczna, podczas której można posłuchać najprawdziwszych bajarzy ludowych oraz śpiewów pytackich (pytace to mężczyźni prowadzące orszak weselny) lub przysłuchać się mowie starosty weselnego.

Bukowina Tatrzańska to druga po Białce Tatrzańskiej miejscowość konkurująca z Zakopanem ze względu na bazę narciarską. W Bukowinie są 22 wyciągi narciarskie, zróżnicowane co do długości i stopnia trudności. Nie stanowią one jednak zwartego kompleksu, lecz z racji nietypowego położenia wsi, rozrzucone są po wszystkich wierchach. W pobliżu stoków narciarskich znajdują się również lokale gastronomiczne, parkingi i wypożyczalnie sprzętu narciarskiego.

Poza narciarstwem zjazdowym w Bukowinie Tatrzańskiej oczywiście można pobiegać na nartach, jest to nie tylko świetny relaks ale i świetny sposób na poznanie okolicznych miejscowości: Gliczarowa (skąd można dobiec aż do Nowego Targu), Małego Cichego, Białki Tatrzańskiej itd. Warto wziąć tylko poprawkę na to, że z biegówki w Bukowinie Tatrzańskiej to nie błogi spacer lecz strome zjazdy i strome podejścia, ale jakie widoki...!

Tereny dogodne do uprawiania narciarstwa są raczej zagospodarowane jako wyciągi narciarskie jednak dla amatorów zjazdów w dziewiczym terenie coś z pewnością się znajdzie, w końcu Bukowina Tatrzańska to prawdziwy dach Podhala - stąd wszystkie drogi opadają na dół.
W sezonie zimowym konne zaprzęgi poruszają się po Bukowinie niczym taksówki, dlatego nie ma żadnego problemu z zafundowaniem sobie przejazdu w piękny zimowy wieczór (zazwyczaj puste zaprzęgi oczekują na turystów w centrum wsi - w okolicy bukowińskiego ronda).

Bukowina Tatrzańska jest na tyle ciekawą miejscowością, że pomimo małej liczby zabytków nie można się tutaj nudzić. Piękne położenie wsi samo zachęca do długich spacerów po bukowiańskich wierchach: Olczańskim, Głodowskim, Rusińskim, Kurucowym, Bachledowym, Buńdowym, Kramarskim i Spiskim, bowiem z każdego wierchu rozciąga się odrobinę inna, panorama gór i dolin podhalańskich.

Najpiękniejszy widok na Tatry rozciąga się z Głodówki - polany położonej przy drodze do przejścia granicznego na Łysej Polanie. Wówczas można zobaczyć nie tylko Giewont i Kasprowy Wierch, lecz także najwyższe szczyty Słowackie: Gerlach, Łomnicę i Lodowy Szczyt. Podążając dalej na południe wzdłuż szosy po lewej ręce ukażą się jak na dłoni Tatry Bielskie z majestatycznymi wierzchołkami Murania i Hawrania.

Zabytkami, które warto zobaczyć w Bukowinie Tatrzańskiej są:Drewniany kościół parafialny NSJ zbudowany w latach 1887-1900 przez miejscowego górala Jędrzeja Kramarza, który również był autorem wyposażenia świątyni. W 1994 r. świątynia została wpisana w rejestr zabytków, a tym samym uchroniona od rozbiórki i pozostawiona jako świadectwo religijności ludu podhalańskiego. Obecnie w starym kościółku w czasie Wielkanocy urządzany jest Grób Pański, a przy okazji imprez kulturalnych świątynia spełnia rolę galerii.

Dom Ludowy - obecnie największy drewniany budynek w Polsce - jest zarazem materialnym i duchowym centrum Bukowiny Tatrzańskiej. Powstał w latach 1923-28 z inicjatywy ówczesnego kierownika szkoły Franciszka Ćwiżewicza. W Domu Ludowym mają miejsce ciekawe imprezy folklorystyczne m.in.: odbywający się od 1973 r.

W okolicy Bukowiny Tatrzańskiej znajdują się liczne trasy turystyczne w Tatry, a ponadto warto odwiedzić również sąsiednie miejscowości. Najbliższymi miastami są: Zakopane oddalone w kierunku południowo-zachodnim o 15 km i Nowy Targ oddalony w kierunku północno-zachodnim o około 22 km.

Bukowina Tatrzańska to gmina, która rozciąga się na dwóch różnych kulturowo terenach Podhalu i Spiszu. W wioskach spiskich znajdują się zabytki architektury drewnianej: zagroda sołtysów i szałasy pasterskie w Jurgowie oraz zagroda bogatych gospodarzy spiskich w Czarnej Górze (oddziały Muzeum Tatrzańskiego), które warto porównać z architekturą podhalańską.

Poza zabytkami oraz trasami turystycznymi warto rozglądnąć się po samej miejscowości, a przy tym zadać sobie kilka pytań, chociażby związanych z trudnością życia w takim terenie, przemyśleć, jakie wady i zalety wiążą się z życiem na wierchach? Wtedy łatwiej będzie zrozumieć mentalność górali, tutejszą tradycję i przywiązanie do gór.

Tanie Noclegi Poronin Zakopane Ośrodek Wypoczynkowy - komfortowe noclegi w Poroninie koło Zakopanego - poronin noclegi, noclegi poronin, zakopane noclegi, Tanie noclegi Poronin , tanie noclegi Zakopane Ośrodek Wypoczynkowy Paulina komfortowe noclegi w Poroninie koło miejscowości Zakopane .

Ośrodek znajduje się blisko wyciągu w miejscowości Poronin . Posiadamy apartamenty , pokoje gościnne , Poronin pokoje , kwatery prywatne , komfortowe noclegi z wyżywieniem . Wakacje w Poroninie to miło spędzony czas na zabawie i tanim wypoczynku .